Lis 22

Heinz Guderian „Szybki Heinz” Część II

Generał pułkownik Heinz Guderian był z pewnością jednym z najbardziej wartościowych i zasłużonych oficerów Wehrmachtu. Był nie tylko jednym z „Ojców Niemieckiej Broni Pancernej”, ale także znakomitym strategiem, taktykiem i dowódcą. Swoimi działaniami przyczynił się w wielkiej mierze nie tylko do powstania tej nowatorskiej jak na lata trzydzieste formacji wojskowej, ale także potrafił znakomicie dowodzić …

Kontynuuj czytanie

Lis 22

Heinz Guderian „Szybki Heinz”. Część 1

Lata szkolne Heinz Guderian urodził się 17 czerwca 1888 r. w Chełmnie, a zmarł w r. 1954 w Schwangau. Jego ojciec był oficerem, co niewątpliwie przyczyniło się do obrania przez Heinza kariery wojskowej. W 1901 r. wstąpił do szkoły kadetów w Karlsruhe, a później w Gross Lichterfelde. W szkołach tych, jak sam wspominał, poziom nauczania …

Kontynuuj czytanie

Lis 22

Feldmarszałek Walther Model – „Strażak Hitlera”

Feldmarszałek Walther Model zwany „Strażakiem Hitlera” był jednym z bardzo niewielu wyższych dowódców niemieckich, którzy do końca wojny cieszyli się zaufaniem wodza. Praktycznie tylko on i feldmarszałek Kesselring dowodzili niemieckimi wojskami bez dymisji czy odwołania, aż do końca II wojny światowej. Model umiał sprzeciwić się Hitlerowi tak stanowczo, jak nikt inny, a nawet odmawiał wykonania …

Kontynuuj czytanie

Lis 22

Feldmarszałek Kesselring – „Uśmiechnięty Albert” Część II

W 1947 roku Kesselring stanął przed trybunałem Brytyjskiego Sądu Wojskowego w Wenecji i został skazany na karę śmierci za egzekucję 335 włoskich cywilów. Karę śmierci zamieniono mu na dożywocie. Ułaskawiony w 1952 roku ze względu na stan zdrowia, zmarł 16 lipca 1960 roku. Jakim dowódcą był ten wiecznie uśmiechnięty człowiek, który nawet w najgorszych sytuacjach …

Kontynuuj czytanie

Lis 22

Feldmarszałek Kesselring – „Uśmiechnięty Albert” Część I

Część I Albert Kesselring urodził się 30 listopada 1885 r. (niektóre źródła podają także datę 8 sierpnia 1881 r.) w Marktsteft, a zmarł 16 lipca 1960 r. w Bad Nauheim. Był feldmarszałkiem lotnictwa. W lipcu 1943 r. stanął na czele nowo powstałej na Półwyspie Apenińskim Grupy Armii „C”, a od marca 1945 r. został dowódcą …

Kontynuuj czytanie

Lis 22

Erich von Manstein – genialny strateg. Część 2

Było to ostatnie zwycięstwo feldmarszałka. W lipcu 1943 roku poprowadził Grupę Armii „Południe” w bitwie na Łuku Kurskim, lecz mimo początkowych sukcesów nie zdołał przełamać bardzo głębokiej radzieckiej obrony. Jego dywizje pancerne walczyły zaciekle, ale to nie wystarczyło do sukcesu. Po dwóch tygodniach walk, poważnie uszczuplone wojska niemieckie przeszły do obrony. Ostatnia wielka ofensywa niemiecka …

Kontynuuj czytanie

Lis 22

Erich von Manstein – Genialny Strateg

Część I …może ta waleczność była daremna, może tę wierność poświęcono dla jednego człowieka, który ani to rozumiał, ani się odwzajemnił… – Erich von Manstein 1 Erich von Manstein (właściwie Fritz Erich von Lewiński) urodził się 24 listopada 1887 roku w Berlinie, a zmarł 10 czerwca 1973 roku w Irschenhausen. Przyszedł na świat jako dziesiąte …

Kontynuuj czytanie

Lis 22

Przyczyny ataku szwedzkiego na Rzeczpospolitą w 1655 roku

W 1654 r. nastąpiła brzemienna w skutki zmiana na szwedzkim tronie. Miejsce abdykującej z powodów religijnych królowej Krystyny zajął młody, 32-letni siostrzeniec Gustawa Adolfa, książę Dwóch Mostów, Karol z dynastii Wittelsbachów. Objął on tron jako Karol X Gustaw. Był on kolejnym z tzw. królów-wojowników zasiadających na tronie Szwecji. Nowy władca miał doświadczenie wojskowe, którego nabył …

Kontynuuj czytanie

Lis 22

Wzrost znaczenia Szwecji w XVI-XVII wieku

Do roku 1523 Szwecja pozostawała w związku międzypaństwowym zwanym unią kalmarską (utworzona w 1397 roku między Danią, Szwecją a Norwegią). Unia kalmarska miała charakter unii personalnej; na przyszłość wszystkie trzy kraje miały wybierać wspólnego monarchę i prowadzić wspólną politykę zagraniczną; poza królem nie miały żadnej wspólnej instytucji. Hegemonia w unii należała do Danii, co prowadziło …

Kontynuuj czytanie

Lis 22

Wojskowość Chanatu Krymskiego (XVI-do połowy XVII w.)

Nie powinno dziwić, że sztuka wojenna Chantu Krymskiego wywodziła się z tradycji mongolskich. Wszak obszary te zanim się usamodzielniły wchodziły w skład państwa mongolskiego. Tak więc armia krymska składała się z wojsk stałych, zawodowych i pospolitego ruszenia. Oddziały zawodowe były nieliczne. W ich skład wchodzili piesi segbani zbrojni w janczarki, utrzymywani przez Turcję oraz piesi …

Kontynuuj czytanie