Legion V Macedonica – blog.avehistorica.edu.pl

Wrz 30

Legion V Macedonica

Share

Początkowo były dwa legiony noszące ten numer: V Gallica i V Urbana. Jest prawdopodobne, że są to wcześniejsze nazwy Legionu Macedońskiego. Legion prawdopodobnie brał udział w bitwie pod Akcjum (31 r. p.n.e.). Później został wysłany do Macedonii, gdzie pozostawał w latach 30 p.n.e.-6 n.e. uzyskując swój przydomek. Następnie przesunięto go do Oescus w Mezji. W 62 r. część vexillationes z Piątego walczyło w Armenii przeciwko Imperium Partów.

Po klęsce pod Rhandeą cały legion razem z III Gallica, VI Ferrata i X Fretensis został wysłany na Wschód walcząc z Partią w jak się okazało zwycięskiej wojnie. Piąty prawdopodobnie znajdował się w Judei, gdy wybuchło powstanie żydowskie w Palestynie w 66 r. Neron przekazał Wespazjanowi V, X i XV do zdławienia rewolty. W roku 67, w Galilei miasto Sepporis poddało się bez walki tej armii, a później legion V zdobył Górę Gerizim, główne sanktuarium Samarytan.

W Roku Czterech Cesarzy (68) legion stacjonował bezczynnie w Emmaus, gdzie znaleziono kilka nagrobków legionistów. Po proklamacji Wespazjana na cesarza i końcu wojny w Judei legion opuścił ją i powrócił do Oescus (71). W roku 96, późniejszy cesarz Hadrian służył w nim jako tribunis militum. W 101 r. legion V walczył z Trajanem w przeciwko Dakom dowodzonym przez ich króla Decebala. Legatem był wtedy Hadrian. Po II wojnie dackiej zakończonej w 106 r. legion pozostał w Troesmis (dzis. Iglita), niedaleko delty Dunaju ze 107 r.

Kiedy cesarz Lucjusz Werus rozpoczął swą kampanię przeciwko państwu Partów (161-166), legion wyruszył na Wschód, lecz powrócił do prowincji dackiej (Dacia Porolissensis) i stacjonował w Potaissa od 166 r. Złożyło się to szczęśliwie dla Marka Aureliusza. Granica dunajska była niezwykle „gorącą” i kiedy cesarzowi przyszło się zmierzyć z najazdem Markomanów, Sarmatów i Kwadów legion V Macedonica znajdował się w środku walk. Na początku panowania Kommodusa V Macedonica i XIII Gemina ponownie rozbili Sarmatów. „Piąty” posiłkował później Septymiusza Sewera w jego walce o purpurę cesarską. W roku 185 lub 187 legion otrzymał tytuł Pia Constans (Wierny i Niezawodny) albo Pia Fidelis (Wierny i Lojalny) jako nagrodę za rozbicie barbarzyńców w Dacji. Podczas stacjonowania w Potaissa przez większość III stulecia, legionowi przyszło wielokrotnie walczyć i zwyciężać.

Cesarz Walerian nadał legionowi tytuł III Pia III Fidelis. Z kolei jego syn, Galien, nazwał go VII Pia VII Fidelis. Liczby 4-5-6 zostały nadane prawdopodobnie wtedy, gdy został użyty jako siły szybkiego reagowania przeciwko uzurpacji Ingenusa i Regalianusa w 260 r. w Mezji. Część żołnierzy walczyła przeciwko Victorinusowi w Galii (269-271). Legion powrócił do Oescum w 274 r., czyli po tym jak Aurelian ewakuował Dację. Legion V bronił Mezji przez następne stulecia, przekształcając się w comitatensis pod dowództwem Magister Militum per Orientis. Wszedł prawdopodobnie w skład armii bizantyjskiej.

Share

Dodaj komentarz